The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











20/06/2012

The Raid: Redemption (2011)

The Raid: Redemption (2011)

Gareth Evans
Iko Uwais, Joe Taslim, Doni Alamsyah, Yayan Ruhian, Pierre Gruno, Ray Sahetapy, Tegar Satrya, Iang Darmawan, Eka 'Piranha' Rahmadia, Verdi Solaiman, Alfridus Godfred, Rully...
Zie meer details
The Raid is een Indonesische actiefilm met als hoofdpersonage de goed gespierde Rama. We maken kennis met hem gedurende één van zijn typische ochtend work-outs, maar de aard en intensiteit van zijn ochtendrituelen laten vermoeden dat hij geen typische 9 to 5 job uitoefent.




Rama verdient de kost als lid van het nationale Swat Team. Hun opdracht voor die dag bestaat er in de straten van Jakarta schoon te vegen. Om de stad veilig te krijgen, moeten ze eerst af zien te rekenen met de gevreesde gangsterbaas en drugsbaron Mata. Ook al spreken we hier over het Swat Team, toch is het gevangen nemen van Mata ook voor hen geen gemakkelijke klus. Het kantoortje van waaruit Mata zijn zaken regelt, en waar hij zich schuil houdt, is een torenhoog flatgebouw. Deze toren geeft niet alleen onderdak aan de crimelord en zijn makkers, maar eveneens aan allerlei schorriemorrie die op hun beurt Mata onvoorwaardelijke steun bieden. Binnenvallen in deze buurt lijkt dan ook een mission impossible, hoe zal dit huzarenstukje aflopen?

Deze Indonesische film zal de geschiedenis ingaan als één van de beste Martial Arts actie films ever. Wat ik gedurende de 100 minuten durende speelduur van deze The Raid op mijn netvlies geprojecteerd kreeg, had ik zelfs in mijn stoutste dromen niet verwacht. De ellenlange inleiding waar menig Aziatische film gebruik van maakt, heeft men hier compleet achterwege gelaten. Door het weglaten van het voorspel begint de actie meteen intens en heftig. Als kijker heb ik me geen seconde verveeld. Meer nog, door de actie en intensiteit van de beelden kijk je niet alleen naar de film, je zal hem zelf helemaal gaan beleven. De adrenaline die het scherm vult sluipt langzaam aan binnen in je aderen en zorgt voor een totaalbeleving. Ik betrapte me er op dat ik tijdens het bekijken van de gevechten zelf naar adem hapte.

Iko Uwais kreeg de rol van Rama toegedeeld en hij speelt zijn rol voortreffelijk. Mede omdat hij reeds vanaf jeugdige leeftijd de traditionele Indonesische gevechtssport Silat beoefent waarop de diverse actiescènes in The Raid gebaseerd werden. Uwais kent niet alleen de sport door en door, hij was daarenboven ook de nationale kampioen. Superlatieven schieten te kort voor zijn vertolking! Hij is zonder twijfel de coming man in dit genre.

Ook voor director / producer / schrijver Gareth Evans zijn er menig positieve zaken te melden. Hij slaagt erin om een keiharde choreografie vast te leggen op het grote scherm, maar doet dit op een prachtige manier. Hij voelt perfect aan wanneer de actie een tandje hoger geschakeld of eerder teruggeschroefd moet worden. Dankzij een goeie montage zijn de gevechten vloeiend en overzichtelijk. Het hoogtepunt is zonder twijfel het 2 vs 1 gevecht dat je spontaan aan Mortal Kombat doet denken. De actie is om duimen en vingers bij af te likken omdat meer dan eens een originele en inventieve manier gebruikt wordt om personages neer te halen. Dit alles wordt ondersteund door een goeie soundtrack van de hand van Mike Shinoda (Linkin Park), echt heerlijk hoe die door de boxen galmde en de actie ondersteunde.

Is er dan helemaal niets negatiefs over deze film te zeggen? Hmmmmm, neen, niet echt. Al ben ik niet blind voor het feit dat het verhaal weinig om het lijf heeft hangen. Rationaliteit ten opzichte van de draagkracht van een mensenlichaam moet je ook even opzij zetten tijdens het bekijken van de film. Zoveel incasseren en toch nog slagen blijven uitdelen, neen dat is niet mogelijk. Maar dat kon mijn pret niet drukken en ik was niet de enige die er zo over dacht. Bij de vertoning hing er in de cinemazaal een speciale sfeer die niet vaak voorkomt bij het Belgische publiek. Er waren zowel momenten van ingetogen stilte die dan weer afgewisseld werder door vreugdekreten met bijhorend handgeklap. En dit telkens opnieuw en opnieuw.

Tijdens de introductie van de film wist Patrick Van Hauwaert ons te vertellen dat dit een voorsmaakje is voor de nieuwe editie van het Razor Reel Fantastic Film Festival. Als dit het aperitiefhapje was heeft men de lat hoog gelegd om de rest van het vijfjarig feestmenu van een even hoog niveau aan filmgerechten te voorzien. Eind oktober zullen we af kunnen toetsen of dit hen gelukt is. Na deze voltreffer kijk ik alvast uit naar hun jubileumeditie!


 


Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...