Pin (1988)
De jeugd van Leon wordt gekenmerkt door jaren van kilte. 
Frankenstein (1931)
Op een kerkhof wordt een begrafenisceremonie gehouden terwijl twee mysterieuze individuen het gebeuren nauwlettend bekijken.
Dracula (1931)
Na een lange reis bereikt makelaar Renfield eindelijk Transsylvanië, maar het laatste stukje richting het kasteel van Graaf Dracula verloopt uiterst...
Carnival of Souls (1962)
Organiste Mary Henry zit met twee vriendinnen in de wagen van haar trip te genieten tot het gezelschap uitgedaagd wordt aan een dragrace deel te nemen. 
Salon Kitty (1976)
In opdracht van de SS moet hoerenmadam Kitty haar befaamde bordeel Salon Kitty elders gaan uitbaten.











11/09/2011

Un Chien Andalou (1929)

Un Chien Andalou (1929)

Luis Bu˝uel
Simone Mareuil, Pierre Batcheff, Luis Buñuel, Salvador Dalí, Robert Hommet, Marval, Fano Messan, Jaume Miravitlles
Zie meer details
In een ver verleden, op de middelbare school, heb ik het genoegen gehad om lessen kunstgeschiedenis te volgen. Bij aanvang van één van die lessen deelde de lerares mee dat we een kortfilm gingen bekijken als inleiding van een nieuw hoofdstuk: het surrealisme. 




Alles was natuurlijk beter als een saaie les dus was ik best blij met dat filmpje. Maar toen de titel Un Chien Andalou op het scherm verscheen werd men vreugde al flink getemperd. We hadden namelijk een week eerder On Connaît la Chanson moeten doorworstelen: een Franse musical waarin meer wordt gezongen als in pakweg een aflevering van idool. Met deze ervaring nog levendig in het achterhoofd, begon ik toch vrij sceptisch aan de kortfilm. Toen het om een stille film bleek te gaan was ik enorm opgelucht, het kattengejank bleef deze keer alvast achterwege. Stom verbaasd was ik wanneer het filmpje zelfs best meeviel en er meteen een vrij shockerende scène te zien was. Tot op de dag van vandaag staat Un Chien Andalou nog steeds bekend voor die scène waarin het oog van een vrouw wordt opengesneden met een vlijmscherp scheermes.
 
De film is een idee en creatie van Luis Buñuel en Salvador Dali, aanvankelijk gelijkgestemde zielen die maar één doel voor ogen hadden: hun dromen (of nachtmerries) in beeld brengen. De 16' durende film is dus een aanéénschakeling van surrealistische beelden met als regel dat geen enkel beeld een rationele uitleg mocht krijgen. Niets in de film mocht iets symboliseren. De oogbalscène is dus absoluut niet het enige bizarre dat we te zien krijgen, er volgen nog onder andere mieren die uit een handpalm kruipen, afgekapte handen en een man die schuimbekkend een vrouw betast. Dali en Buñuel waren dan ook totaal verrast wanneer tijdens de première in 1929 het publiek niet geshockeerd, maar enthousiast reageerde. Ze hadden zich al voorzien van een zak stenen om zich eventueel te verdedigen moest het publiek hen willen lynchen, maar dat bleek dus niet nodig. Het ging hier dan ook om een publiek bestaande uit surrealistische kunstenaars. Bij de première voor het bredere publiek in de Studio 28 bioscoop te Parijs gingen de poppen wel aan het dansen. Het publiek was in shock en er volgden veel klachten bij de politie. De controverse rond de film werd jaren later nog aangedikt door de zelfmoord van de twee hoofdacteurs. Pierre Batcheff nam een overdosis drugs en Simone Mareuil overgoot zich met benzine en stak haarzelf vervolgens in brand. Controverse rond een film is dus zeker niet alleen van deze tijd.
De muziek bij deze bizarre beeldenkermis komt van Richard Wagner, zijn Liebestod wordt gecombineerd met een bijna misplaatst vrolijke en passionele tango. Vreemd genoeg past het allemaal in het surrealistische geheel.


 
Un Chien Andalou was het eerste wapenfeit van Spaans filmmaker Buñuel. Na deze prent zouden Buñuel en Dali samen aan L' Âge d'Or werken maar Dali kon zich niet meer vinden in de ideeën van zijn landgenoot en trok zich terug uit het project. Dali zou zich later niet echt meer met film bezig houden. Buñuel daarentegen zou nog een pak films maken waarin vooral zijn afgunst tegen religie en de bourgeoisie centraal staan. In Un Chien Andalou misschien al wat te zien aan de scène waarin een man aan touwen trekt met daaraan gewichten zoals piano's, dode rottende ezels, priesters en tabletten met de tien geboden op. Eén van de priesters wordt trouwens vertolkt door Dali zelf. Buñuel zou voor het einde van zijn carrière zelfs twee oscarnominaties in de wacht slepen voor Le Charme Discret de la Bourgeoisie en Cet Obscur Objet du Désir uit respectievelijk '72 en '77.
 
Vele interpretaties van Un Chien Andalou zijn her en der te vinden maar zoals reeds gezegd is er volgens de twee heren geen enkele juiste. Het is een surrealistische droom of nachtmerrie die de grenzen van destijds ver achter zich liet.



 
Het nummer Debaser van de pixies gaat over Un Chien Andalou en bevat de tekst: "I am un chien Andalousia".
 
Het opengesneden oog is dat van een kalf, als je goed kijkt kan je zien dat het gebied rond het oog behaard is. 
 
Ondanks de titel is er geen hond in de film te bespeuren, we zullen het maar houden bij een snuifje Spaanse humor.
 
Plaats uw reactie

Draven op 11/09/2011
Bravo Donnie!
Darko op 11/09/2011
Thanks!
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...